Actueel op GymPOWER Sportmagazine
Home » Actueel » Maxim Claassen op zoek naar de muziek van het Rhönradturnen

Maxim Claassen op zoek naar de muziek van het Rhönradturnen

WILDERVANK – Maxim Claassen (18) uit Wildervank turnt bij SV Clias, de enige vereniging in de provincie die rhönradturnen aanbiedt. Sport is voor hem plezier anders zou hij het niet doen, maar sport is ook passie. Zijn ambitie is meedoen met de Wereldkampioenschappen. In 2016 heeft hij als junior nipt – op 0,025 punt na – de kwalificatie-eis van de KNGU niet gehaald. Sinds dit jaar is hij senior. We vroegen hem wat hij voor zijn sport doet en wat er nodig is om zijn doel te bereiken.

Waarom Rhönrad?

Maxim heeft Rhönradturnen jaren geleden voor het eerst op tv gezien. Het is een leuke, aparte sport, die niet heel bekend is. “Het ziet er gaaf uit en het lijkt heel makkelijk als een ervaren turner het doet.” Hij heeft er toen een paar jaar over gedaan om te ontdekken dat de sport dicht bij zijn woonplaats, in Veendam beoefend wordt. “Als je er in staat en iets lukt, geeft het je zo’n kick!” Hij vindt het leuk om er verder in te komen en vanuit die passie kijkt hij de filmpjes die opgenomen worden tijdens de training terug om te zien waar het beter kan en hij zoekt passende muziek en nieuwe onderdelen voor zijn oefening. Het meedoen met wedstrijden is heel inspirerend en het vraagt wilskracht om het goed te doen. Hij haalt de voldoening uit het resultaat.

Maar Rhönrad is niet zijn enige passie. Hoge cijfers halen voor de studie en zelf dingen ontwerpen qua elektronica horen daar ook bij. Naast zijn studie werkt hij als hovenier. Als een tuin weer netjes is en de mensen zijn er blij mee, geeft dat veel voldoening. Bij Rhönradturnen duurt het wat langer voor je iets bereikt. De uitdaging is leuk, maar de weg naar succes is lang. “Je moet volhouden en als het uiteindelijk lukt, is dat heel motiverend. Niet alles hoeft zo maar van zelf te gaan, dan zou iedereen het kunnen of doen.”

Wereldkampioenschappen

Zijn doel ‘werken naar de WK’ is ontstaan toen hij in het seizoen 2014/2015 zichzelf snel verbeterde. Binnen een paar weken ging hij van ‘Niveau 3’ naar ‘Niveau 1’. Naar eigen zeggen ging hij toen zo snel vooruit omdat hij anders was gaan denken over zijn sport. Hij was er 50% meer mee bezig dan daarvoor en zette dingen aan de kant zetten om zijn doel te halen. Uiteindelijk was hij er dat jaar net niet klaar voor. Hij kwam 0,1 punt tekort. Het jaar daarop is hij er echt voor gegaan. De WK 2016 zou in Cincinnati, USA gehouden worden. Omdat de turners de kosten zelf moeten dragen, is hij toen aan crowdfunding begonnen.

Hij zamelde niet alleen in bij familie en bekenden maar hij was ook actief op Kerstmarkten e.d. Hij had toen nog een heel jaar voor de training, maar moest daarnaast ook eindexamen doen en geld inzamelen. Rhönradturnen bleef een passie, maar er kwam meer druk omdat hij de WK wou bereiken. Het heel vaak dezelfde oefening moeten doen, waarbij het steeds net niet lukt, zorgde ervoor dat het minder leuk werd. In de training deed hij niets anders meer dan het werken aan de oefeningen voor de plaatsing. De motivatie werd minder en de druk hoger, vooral toen hij bij de eerste plaatsing onderuit ging. Omdat alle plaatsingswedstrijden meetelden, moest hij nu heel hoge punten halen om zijn doel te bereiken.

Wat deed het missen van de WK 2016 met hem?

Uiteindelijk heeft hij de WK 2016 op een minimaal tekort (0,025 punt) niet gehaald. Er viel destijds weliswaar een last van zijn schouders, maar de teleurstelling was groot en “Ik moest van alles afzeggen.” Hij had van te voren aan de sponsoren gevraagd wat er met het geld moest gebeuren als hij niet naar het WK zou mogen. Als hij zijn sport maar bleef uitoefenen mocht hij het houden. Dat heeft hem geholpen om niet helemaal terug te zakken naar nul. Het geld heeft hij pas recent gebruikt voor nieuwe benodigdheden en aan extra trainingen.

Nu hij niet meer uren voor een doel hoeft te trainen en zijn examen heeft gehaald, voelt hij zich rustiger. Hij denkt dat hij heel zenuwachtig zou zijn geweest. Bovendien zou hij voor de voorbereiding naast reguliere trainingen ook regelmatig elders hebben moeten trainen en dat is lastig als je verder weg woont.

Na de teleurstelling was zijn motivatie weg en heeft hij een half jaar vrijwel niets aan zijn sport gedaan. Hij dacht zelfs dat hij het niet meer kon. Via WhatsApp is hij gaan praten met turnsters van andere verenigingen, want zoveel mannen zijn er niet bij Rhönradturnen. Van hen kreeg hij steun en begrip. Daarnaast heeft hij veel filmpjes teruggekeken om te zien hoe het was en hoe het kan zijn. De knop weer omzetten is niet zo makkelijk. Ondanks de teleurstellingen sport hij 9 van de 10 keer met plezier. Op dit moment is de omgeving nog erg bepalend. “Als tijdens een training de sfeer wegvalt en alles gaat fout zakt de motivatie nog snel. Ik ben nog niet helemaal terug.”

Foto Jan Coops: Maxim in Taunusstein

Foto Jan Coops: Maxim in Taunusstein

Volgend jaar zijn de WK 2018 in Magglingen, Zwitserland. Als hij zich wil kwalificeren moet hij, inmiddels senior, voor het eerst een Rechtuitoefening op muziek turnen. Het lijkt hem heel leuk, maar “Een muziekoefening is niet zo makkelijk als het er uit ziet.” Hij heeft mogelijk muziek voor zijn oefening, maar nog geen idee of hij het leuk gaat vinden. Hij wil niet gehaast iets maken en is nooit in één keer overtuigd van de mogelijkheden. Het accenten leggen lijkt hem moeilijk. “Ik uit me niet zo makkelijk op muziek, maar als ik iemand anders een muziekoefening zie doen, vind ik het wel heel leuk. Het vraagt meer mogelijkheid voor aanpassing en meer bewegen op het verhaal.” Het vele herhalen van oefenen zal ook nu nodig zijn, maar hij verwacht dat het nu anders zal voelen dan de vorige keer. “Je moet ontdekken wat een onderdeel doet op de muziek.” Hij verwacht een jaar nodig te hebben voordat een muziekoefening echt een beetje vorm zal krijgen, maar de kwalificatie begint al in januari 2018. Als je een WK verder kijkt, dan zou hij twee jaar de tijd hebben weliswaar met dezelfde oefening. Maxim verwacht dat hij zich minder snel zal vervelen dan de vorige keer omdat hij naast de onderdelen ook aan de accenten en de ‘performance’ zal moeten werken.

Wat heeft hij nodig om er volledig voor te gaan?

Als eerste trainingstijd en steun van zijn familie en trainer. Maxim wil er voor gaan mits de faciliteiten goed zijn, er genoeg trainingstijd is, zijn familie er vertrouwen in heeft en er geen conflict met de stage ontstaat. Hij heeft geconstateerd dat gezellige mensen om hem heen, liefst ook een paar met een hoger niveau, hem motiveren om het goed te doen en hem kracht geven om door te gaan. SV Clias heeft geen selectiegroep en de aandacht van de trainer kan dus niet volledig op hem en zijn doel gericht zijn. Hij ervaart die motivatie en steun van de coach wel in trainingskampen.

De afgelopen jaren heeft hij meerdere trainers gehad, ieder met een eigen manier van lesgeven. Terugkijkend was dat heel vervelend. Je moet een coach kunnen vertrouwen en dat kost tijd. Eén trainer vond alleen het plezier van de sport belangrijk. ‘Het doet niet toe hoe je het doet.’ Een andere trainer motiveerde voor wedstrijden en liet zien wat je kunt bereiken als je netter werkt. Weer een andere trainer was extreem gefocust op je houding in het rad voorafgaand aan een onderdeel en de voorbereiding voordat je het rad in gaat. Het is moeilijk om je elke keer aan te passen omdat een trainer wat anders wil bereiken. Voor zichzelf heeft Maxim een mix van deze stijlen gekozen: bij nieuwe onderdelen eerst proberen waarbij het niet uitmaakt hoe, maar de focus op perfectie en keiharde trainen naar een belangrijke wedstrijd toe. “Trainen moet leuk blijven om gemotiveerd te blijven.” Om aan de eigen behoefte voor ‘gezellig sporten’ te voldoen zou hij zou naast de trainingen graag een goede demo willen hebben met leuke mensen om zich heen en met voldoende voorbereidingstijd. Tot nu toe heeft hij geen demo gehad waar hij met andere mensen van zijn niveau wat kan laten zien. Tijdens festiviteiten wil hij de demo tonen en anderen met zijn mooie sport inspireren. Het liefst zou hij een duo- demo doen omdat die beter is voor te bereiden. Een eigen demogroep is wel gezellig, maar dat gaat nog wel even duren.

En verder…

Andere kinderen iets aanleren en inspireren lijkt Maxim leuk, vooral als een kind even de motivatie mist. Je kunt echter niet tijdens één training turner en trainer tegelijk zijn. Als hij via selectiegroep zou kunnen turnen, zou hij wel in opleiding willen gaan en assistent trainer willen zijn. De punten die hij zelf belangrijk vindt als hij getraind wordt kan hij overdragen. Afhankelijk van type sporter zou hij eerst plezier, vertrouwen en de kick die het geeft als iets lukt, willen overbrengen om vervolgens streng te zijn om ze naar een hoger niveau te tillen. Complimenten horen daarbij; “die zijn niet alleen fijn, maar ook motiverend.” Voor het leven buiten Rhönrad heeft hij geleerd dat hij niet meer in elk vak de beste hoeft zijn, maar blij mag zijn met het resultaat.

Zijn advies: “Als je een maal een doel hebt en de mogelijkheid krijgt om je doel na te streven moet je niet te snel opgeven omdat je denkt dat je het niet kunt maar er voor gaan. Kijk heel vaak je oefeningen terug. Je bent meestal zelf je grootste vijand, vooral bij Rhönrad ga je door je angst niet altijd even snel vooruit. Het is een leuke sport en het komt uiteindelijk wel goed, want als je iets wilt en je gaat er voor lukt het.”

Meer info over Maxim Claassen en het rhönradturnen bij SV Clias Wildervank is te vinden op de website van de club.

Artikel © GymPOWER Sportmagazine | Tekst en interview © Elly Kraaijeveld en © Sjoerd Crone | Foto’s verstrekt door Maxim Claassen en gemaakt door © Jan Coops, © Clara Claassen en © Karin Hofman | Beeldverslag demo Maxim Claassen op GymPOWER Open Podium tijdens het Turngala Leek 2015 © Casper Beijn en © Theresa Beijn