Actueel GP nieuws
Home » GP Actueel » Spannende wedstrijd bij de heren op de Challenge Cup is eyeopener voor jonge talenten
Spannende wedstrijd bij de heren op de Challenge Cup is eyeopener voor jonge talenten
Foto © Yoshida Fotografie

Spannende wedstrijd bij de heren op de Challenge Cup is eyeopener voor jonge talenten

DEN HAAG – In sporttainmentcenter De Uithof werd van 22 tot en met 25 februari 2018 onder auspiciën van de KNSB de internationale Challenge Cup in combinatie met de Nederlandse Kampioenschappen gehouden. Het veld mannelijke deelnemers aan wedstrijden in artistieke en gymnastische sporten is nooit overweldigend groot, maar de organisatie van dit toernooi had een flink lijstje imponerende namen uit diverse landen weten te strikken. Bij de senior heren was de wedstrijd zelfs oerspannend. Het was jammer dat regerend Nederlands kampioen en Oranje international Thomas Kennes zich uit voorzorg, door een rugblessure, heeft moeten afmelden, maar debutant Michel Tsiba nam de honneurs met verve waar. Het was mooi om een keer op Nederlandse bodem van dichtbij de power en het spektakel van de heren in het kunstrijden te kunnen aanschouwen. Voor herhaling vatbaar, want voor de jonge talenten onder de jongens was het een eyeopener! Derde en laatste deel van de drieluik van de reportage van GymPOWER in tekst en beeld.
Franse power en Finse onverzettelijkheid
Challenge-Cup-2018-CB11Het is Adrien Tesson uit Frankrijk die op beide dagen een overtuigend visitekaartje afgeeft voor het goud, met de technische korte kür is hij superieur en subliem, bij de lange kür incasseert hij een val en moet hij Daniel Grassl uit Italië voor zich dulden. Tesson: “Ik ben heel blij met mijn korte kür. Het is de beste score van mijn leven, mijn personal best, Ik heb het programma en de muziek drie weken geleden gewijzigd en mijn korte kür op muziek van de Beatles op choreografie van de bekende Laurie Mae achter me gelaten en mijn eigen choreografie gebruikt. Mijn coach zei me dat ik iets anders moest doen en dat deed ik.  Mijn punten voor choreografie zijn nu veel hoger. Na een lastig begin van het seizoen ben ik terug. Ik voel me goed: mentaal, fysiek en dat is wat ik vandaag aan iedereen kon laten zien.”  Het is echter Valtter Virtanen uit Finland die het meest bijzondere avontuur op dit toernooi beleeft, dat hij zelfs weet te bekronen met het brons. Virtanen durfde een gewaagde stap te zetten die je niet vaak ziet in een wedstrijd op dit niveau.
Challenge-Cup-2018-CB21Challenge-Cup-2018-Yosh14De Fin legde achteraf uit in de mixed zone: “Ik had een perfecte start, één van de beste die ik ooit in competitie deed, ik zette af voor de triple Lutz en er gebeurde iets op het ijs. Bij de landing brak mijn veter helemaal af en ik viel. Ik wist meteen dat dat mis ging, dus ik stopte de muziek en overlegde met de referee. Dan heb je volgens de regels drie minuten om je te herpakken met vijf punten aftrek. Ik wist dat ik het niet binnen 15 seconden kon fixen, want de regel is dat de muziek doorgaat en ik zou zeker twee sprongen missen met een waarde van 10 punten, dus ik wist dat ik de break moest aanvragen.
Het was ok, maar toen hadden ze technische problemen om de muziek juist op te starten. Want je moet beginnen vanaf het punt waar de muziek en de oefening werden gestopt. Ze konden het juiste moment bij de muziek niet vinden, dus zei de referee start de muziek vanaf het begin, maar ok dat gaf een technisch probleem. Na vijf minuten konden ze herstarten. Toen wachtte ik bij het begon voor de sprongen die ik al had gedaan en ging toen door vanaf het juiste punt. Ik was blij want ik was een paar dagen nogal ziek en zo was het fijn dat ik meer energie had voor de rest van de kür. Ik voelde me weer fris en kon doen wat ik wilde doen.  Zonder die break zou dat heel moeilijk zijn geworden. Vijf punten aftrek is veel, maar ik kon toch voor het eerst boven de 200 punten komen en kwam zo aan mijn limiet voor de WK. Dit is uniek, de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Nogal een ervaring, want ik ben 30 en had andere moeilijkheden tijdens het seizoen en al eerder een keer met de muziek. Nu weet ik hoe daarmee om te gaan.”
Van Duitse ijshockeyer tot kunstrijder 
Challenge-Cup-2018-CB10De Japanners Jun Suzuki en Ryuju Hino startten sterk op de zaterdag, maar kwamen uiteindelijk het erepodium niet op. Suzuki: “Ik startte heel goed met de eerste sprong, de dubbele axel. Bij mijn volgende sprong had ik niet voldoende snelheid en moest mijn combinatie aanpassen. Dat was jammer. Ik moest mijn concentratie vasthouden. Wel was het fijn om hier te staan, het was even geleden dat ik aan een internationale competitie meedeed.” Thomas Stoll uit Duitsland, die dezelfde trainer/coach heeft als de Nederlander Michel Tsiba, deed het prima met een zesde plaats.
Challenge-Cup-2018-CB13Thomas STOLLCoach Viola Striegler: “Dit is een mooie wedstrijd, die goed in het seizoen past. Er heerst een goede sfeer en zoals je ziet, komt er dan een goede prestatie uit.” Stoll: “Een supergevoel. Ik had dit seizoen een moeilijke start met een zware voetblessure. Mijn coach en ik bouwden het programma op en ik ben met 70 punten in de korte kür zeker tevreden. Als ik de axel nog maak, zit ik zeker in de 80. Dit is nu al mijn ‘personal best’. Ik ben nog jong en in mijn eerste jaar als senior, dus er kan nog veel verbeteren. Er is een groot verschil met de junioren, want hier schaats je tegen de besten van de besten. Dat geeft wel inspiratie. Ik hoop er over vier jaar, op de Spelen, zeker te staan.”
Striegler: “Het kunstrijden behoort zeker tot de gymnastische technisch-artistieke sporten. Ze passen altijd bij elkaar, vanuit de bewegingsleer zijn ze zeer verwant. Het zijn, om zo te zeggen, de complete lichaamsbewegingen die er in zitten en daarmee is er een verband. Bij een fout, zie je gelijk waarom die fout wordt gemaakt, zoals bij het schoonspringen, turnen en de andere gymnastische sporten.” Stoll: “Als kind deed ik ijshockey, maar mijn eerste trainer zag gelijk dat ik meer een kunstschaatser was en droeg me, samen met mijn vader, voor bij de kunstschaatsselectie. Het werd dus geen krachtsport, maar een artistieke. Ik vind ijshockey eigenlijk veel makkelijker. Je speelt in een team, dat een fout kan opvangen. Hier moet je alles zelf doen. Je staat alleen op het ijs en niemand helpt je. Dit is de beste schaatsvariant, die me het meeste plezier verschaft. Zeker als alles klopt, zoals nu.”
De progressie van de Nederlandse kunstrijders
338-1194Challenge-Cup-2018-Yosh2Tsiba traint in Berlijn bij coach Siegler. Deze vindt het leuk om een Nederlander te trainen “Michel heeft een goed karakter en is een aangenaam persoon. Zijn nadeel is dat hij niet vroeg is begonnen, wat bij deze sport wel belangrijk is, maar hij wil graag meer en voelt zich bij onze trainingen goed thuis. We gaan met hem ook het paarrijden proberen. Daarom moet hij de dubbele axel goed kunnen, die heeft hij daarbij ook nodig. Hij leert veel bij en ja, een goede partner vinden, is niet zo gemakkelijk.” Tsiba, was door de afmelding van Thomas Kennes door een rugblessure, dé Nederlandse vertegenwoordiger bij de senior heren en de nieuwe Nederlands kampioen. Hij toont zich een denker die zijn routine – de korte kür – met ons in de mixed zone gedetailleerd analyseert achteraf.
Challenge-Cup-2018-CB1“Na de opening met een tripple Rittberger, maakte ik mijn triple Salchow niet, daar moet je eigenlijk vol voor gaan, óf je springt, óf je valt, dat was minder. Gelukkig bleef het publiek enthousiast. Ik had wel een goede component-score. Dingen waar ik normaal gesproken controle over heb gingen niet goed genoeg, ik heb het bij de sprongen laten liggen, maar andere dingen gingen wel.  Ik had twee jaar terug een choreografie op ‘Je suis malade’.
Een Canadese choreograaf, die naar onze trainingsbasis kwam, vond het te oud en niks voor mij. Hij kwam toen met West Side Story. Ik vond het eerst niets, maar ik vertrouwde hem. Na twee jaar ben ik me meer gaan inleven en nu achteraf ben ik er heel blij mee. Ik zit echt in het personage en voel me thuis om het te acteren. Dit personage geeft ook vertrouwen. Het Nederlandse senior-heren schaatsen staat nu rond plek 40 in de wereld. De afgelopen 10 jaar hebben we enorm veel progressie geboekt. Een Nederlands kampioen van circa vijf jaar geleden, pakte ongeveer 125 punten. Nu rijdt Thomas rond de 190. Ik heb nu een personal best van 155, dus we maken progressie. Alleen andere landen maken die ook. Wereldwijd  is er nog meer progressie gemaakt, dus eigenlijk staan we nog op hetzelfde punt.
Internationale wedstrijdervaring om je naam op te bouwen
Challenge-Cup-2018-CB12Een jaar terug deed Tsiba samen met Kennes mee aan de Winter Universiade van 2017 in Almaty, Kazachstan. Dat was belangrijk in zijn ontwikkeling. “Je doet mee aan een soort Olympische Spelen, alleen een level lager, het is iets minder groot, maar met Thomas samen was het geweldig. Je leeft in een Olympisch dorp. Ik heb nu ook veel vrienden op de Olympische Spelen. Die sturen dan foto’s en dat geeft hetzelfde gevoel. Ik reed daar met 10.000 man in de arena, vet en een goede ervaring, waar ik veel van heb opgestoken. Je kunt je niet laten afleiden, anders is je kür overal, maar nergens. Dat leer je 338-1270daar, je focus op jezelf houden. Ik sprak Thomas voor de NK toen ik wist dat hij zich had afgemeld. Hij zei dat hij een rugblessure had en tegen een hernia aanzat. Ik zei hem dat de Challenge Cup, ook ons NK, belangrijk was, maar niet zijn rug waard. De toekomst is belangrijker dan deze NK. Ik had graag tegen hem gereden. Ik 338-1178hoop dat hij een goed en snel herstel heeft.” Wat is de belangrijkste stap voor de Spelen over vier jaar?
Tsiba: “We moeten als Nederland internationaal in beeld zijn en blijven. We moeten ons ergens namens ons land vertegenwoordigen, wil je überhaupt een kans hebben om er te staan. Je moet op de WK een goede plaatsing hebben  of op een ISU Trophy top 6, of bij het paarrijden top-4. Wil je op de Spelen staan, dan moet je al daarvoor op de kaart staan. Volgend seizoen of het seizoen erna, moeten we echt EK’s en WK’s rijden en elk seizoen een iets hogere klassering hebben, zodat je ze op het ijs kennen en niet denken ‘…een Nederlands jackie, wat doet die hier op het ijs?’…’ Maar dat ze zeggen: ‘Hé, die Nederlander is een opkomende rijder.'”
De lange kür, of zoals hij het noemt op z’n Duits ‘dé kür’, met zijn performance als ‘James Bond’ gaat hem beter af en hij eindigt op de dertiende plaats. Voor nu is het einde seizoen voor Tsiba, want hij  heeft de WK-limiet niet behaald. “Ik heb alles gedaan wat ik gepland had, niet allemaal perfect, maar ik ben echt tevreden. Het is een goede afsluiting van het seizoen. Nog een wedstrijd doen, heeft weinig tot geen zin. Beter kan ik me voorbereiden op volgend seizoen. Nieuwe schaatsen. Degene die beter zijn werken harder in het voorseizoen. Je moet je rust pakken, maar niet helemaal stil zitten. We moeten doorgaan!”  Tsiba mag net als de andere Nederlands kampioenen tijdens het gala een demo geven. Je ziet dat hij daar alles van zich afgooit. Het publiek geniet met volle teugen en beloont hem met een groot applaus. Een tweede publiekslieveling en sportheld is opgestaan bij de senior heren kunstrijders van Nederland.
Van Winterspelen in Pyeongchang naar Challenge Cup 2018 
Challenge-Cup-2018-Yosh10Challenge-Cup-2018-Yosh3Challenge-Cup-2018-CB22338-2178De Challenge Cup is een internationaal hoog aangeschreven langlopend toernooi en uitgekeken is om o.a. Felipe Montoya weer in actie te zien. De Spanjaard heeft een week eerder op 17 en 18 februari 2018 op de Winterspelen in Pyeongchang gestaan (hij werd 29ste; op de EK in Moskou werd hij 20ste). Hij is één van de boegbeelden van het kunstrijden die glorieuze momenten doormaakt in zijn land, onder aanvoering van landgenoot en levende legende, de veelvoudig Europees en Wereldkampioen èn Olympiër Javier Fernández die op de Spelen van Pyeongchang de eerste Olympische medaille in deze sport voor zijn land wist te veroveren (brons). Vorig jaar nog allround zevende op de Challenge Cup, dit jaar moet Montoya zich tevreden stellen met de achtste plaats. Tijdens het eindgala komt het helemaal goed, als hij met zijn kunnen en performances de show steelt en het duel in de battle finale met publiekslieveling Lois Libregts weet te winnen. Deze naam moeten kunstrijdliefhebbers zeker weten onthouden. Montoya zijn tijd komt nog en daar werkt hij keihard voor.
We spreken hem op de zaterdag in de mixed zone, vlak na de korte kür die niet helemaal verliep zoals gepland: “Het is leuk om hier te zijn. Nederland is een mooi land, met aardige mensen. Met de inspiratie die de Spelen ons geven, hopen we op de volgende Spelen met een grotere Spaanse deelname te staan. Dit jaar was het mooi om deel te kunnen nemen aan de ‘Golden Spin of Zagreb, de Open d’Andorra [waar hij en Kyarha van Tiel uit Nederland eerste werden bij respectievelijk de senior heren en dames -RedGP] en zeker ook de Olympische Spelen in Pyeongchang, omdat het zoveel ervaring geeft. Ik heb een goed jaar gehad, omdat ik veel wedstrijden heb kunnen rijden en kon genieten. Ook van deze Challenge Cup in Nederland geniet ik even veel als van de Spelen. Al is het zwaar en ben ik moe, het gaat er om te doen wat het beste is. In mijn vrije kür zijn de sprongen belangrijk. Ik heb er acht en die wil ik goed doen, maar ook wel het artistieke. Ik wil het vooral goed doen, al gaat het mij niet om de medaille of de kleur ervan, het belangrijkst is te kunnen schaatsen en ervan te genieten, ook buiten de ijsbaan. Ik vind het mooi om hier met een team te zijn en stimuleer de anderen ook graag. We hebben veel plezier met elkaar.”
Meer info inclusief de complete uitslagen van de Challenge Cup & NK 2018 is te vinden op de website van de KNSB. Wie ook de Nederlandse talenten in het kunstrijden wil ondersteunen in hun ontwikkeling, kan de informatie hierover terugvinden op de Facebookpagina en website van Stichting Kunstrijden Nederland. Meer van de gemaakte interviews en beelden volgt in de eerste editie van het GymPOWER Sportmagazine in 2018.
Artikel © GymPOWER Sportmagazine | Tekst © Theresa Beijn met een bijdrage van © Casper Beijn (interviews en beelden) | Foto’s © Yoshida Fotografie en © Maurice Smeets